کیست دندان: راهنمای کامل علائم، انواع و درمان

کیست های دندان از ضایعات نسبتاً شایع هستند و ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شوند. این ضایعات اغلب در اطراف دندان ها یا بقایای دندان های پوسیده شکل می گیرند. بعضی از کیست های دندان هیچ علامتی ندارند و فرد ممکن است تنها هنگام انجام رادیوگرافی متوجه وجود آنها شود. در مقابل، کیست های بزرگ تر می توانند باعث درد، تورم و حتی اختلال در خوردن یا صحبت کردن شوند.

تشخیص کیست های دندان در بسیاری از موارد با رادیوگرافی انجام می شود، هرچند بعضی از آنها به صورت تورم فک، گاهی همراه با درد، ظاهر می شوند. انواع مختلفی از کیست های دندان وجود دارد و هر کدام می توانند استخوان و بافت های اطراف را به شکل متفاوتی تحت تاثیر قرار دهند.

کیست دندان چیست؟

کیست دندان یک کیسه بافتی خوش خیم است که با مایع پر می شود و دیواره آن با لایه ای نازک از سلول های اپیتلیال پوشیده شده است. این کیسه ممکن است داخل استخوان فک، در انتهای ریشه دندان یا اطراف تاج یک دندان رویش نیافته ایجاد شود. دو نوع اصلی آن، یعنی کیست رادیکولار و کیست دنتیجروس، بخش قابل توجهی از موارد را تشکیل می دهند.

کیست دندان در صورت تشخیص و درمان مناسب قابل کنترل و درمان است. تشخیص زودهنگام نیز کمک می کند از تخریب بیشتر استخوان و آسیب به دندان های اطراف جلوگیری شود.

کیست های پری اپیکال یا کیست های انتهای ریشه منشأ التهابی دارند و از شایع ترین کیست های ادونتوژنیک یا مرتبط با دندان هستند. این کیست ها معمولاً در نوک ریشه دندانی ایجاد می شوند که عصب آن از بین رفته است. پوسیدگی درمان نشده یا ضربه می تواند التهاب ایجاد کند و این التهاب به مرور به بافت های اطراف ریشه گسترش پیدا کند.

تفاوت کیست با آبسه و گرانولوم چیست؟

آبسه دندان تجمع چرک در دندان یا لثه است که در اثر عفونت ایجاد می شود. برخلاف بسیاری از کیست ها، آبسه معمولاً با درد قابل توجه همراه است. بر اساس راهنمای آبسه دندان در وبسایت NHS، آبسه به درمان فوری دندانپزشکی نیاز دارد و خود به خود از بین نمی رود. درد شدید دندان یا لثه، قرمزی داخل دهان یا روی صورت و فک، تورم صورت یا فک و تب از علائم شایع آن هستند.

گرانولوم پری اپیکال نیز با کیست تفاوت دارد. زمانی که التهاب در انتهای ریشه به تشکیل بافت گرانولاسیون یا بافت التهابی جدید منجر شود و ضایعه پوشش اپیتلیالی نداشته باشد، به آن گرانولوم پری اپیکال گفته می شود. برخی پژوهشگران گرانولوم را مرحله ای پیش از تشکیل کیست می دانند. یعنی ضایعه ای که ممکن است در ادامه به کیست تبدیل شود.

انواع کیست دندان کدامند؟

کیست های ادونتوژنیک اغلب هنگام معاینه یا تصویربرداری های معمول شناسایی می شوند و به طور کلی می توان آنها را در دو گروه قرار داد. گروه اول کیست های التهابی هستند که در ارتباط با عفونت و التهاب دندان ایجاد می شوند. گروه دوم کیست های تکاملی هستند که از بقایای بافت های سازنده دندان به وجود می آیند.

کیست پری اپیکال و کیست باقیمانده در گروه التهابی قرار می گیرند. کیست دنتیجروس، کیست رویشی، کیست پریودنتال جانبی، کیست لثه ای، کراتوکیست ادونتوژنیک و چند نوع کمتر شایع دیگر در گروه کیست های تکاملی قرار دارند.

کیست رادیکولار (انتهای ریشه)

کیست های پری اپیکال از شایع ترین انواع گزارش شده هستند و حدود ۶۰ درصد همه کیست های ادونتوژنیک را تشکیل می دهند. تقریباً ۶۰ درصد این کیست ها نیز در فک بالا دیده می شوند.

این نوع کیست معمولاً در اثر عفونت مزمن یک دندان ایجاد می شود. در چنین شرایطی عصب دندان از بین رفته و دندان درمان ریشه نشده است. ادامه التهاب در اطراف نوک ریشه می تواند به مرور باعث تشکیل و بزرگ شدن کیست شود.

کیست دنتیجروس (دور دندان نهفته)

کیست های دنتیجروس کیسه هایی پر از مایع هستند که اطراف دندان های رویش نیافته یا نیمه رویش یافته تشکیل می شوند. این کیست ها بیشتر در ارتباط با دندان نیش فک بالا و دندان های آسیای سوم یا دندان عقل دیده می شوند.

این نوع کیست در افراد ۱۰ تا ۳۰ ساله شیوع بیشتری دارد و حدود ۲۴ درصد همه کیست های فک را تشکیل می دهد. وجود دندان عقل نهفته نیز یکی از شرایطی است که می تواند احتمال تشکیل این کیست را افزایش دهد. به همین علت، وجود کیست در اطراف تاج دندان عقل نهفته یکی از دلایلی است که ممکن است جراح را به سمت خارج کردن دندان و ضایعه اطراف آن هدایت کند. در گزارش جراحی کیست دور تاج دندان عقل نهفته می توانید نمونه ای واقعی از این نوع درمان را در کلینیک ما ببینید.

کیست باقیمانده

کیست باقیمانده در گروه کیست های التهابی قرار دارد و زمانی ایجاد می شود که دیواره یک کیست پری اپیکال هنگام کشیدن دندان به طور کامل برداشته نشده باشد.

به همین علت، اطمینان از برداشت کامل کیست در همان جراحی اولیه اهمیت زیادی دارد. باقی ماندن بخشی از دیواره کیست می تواند زمینه تشکیل مجدد ضایعه را فراهم کند.

علائم کیست دندان چیست؟

بیشتر کیست ها رشد آهسته ای دارند و بدون علامت هستند. ممکن است فرد برای سال ها از وجود آنها مطلع نباشد و ضایعه در جریان عکسبرداری معمول دندان یا تصویربرداری مرتبط با سر و گردن دیده شود.

با بزرگ شدن کیست و جایگزین شدن آن به جای بافت سالم اطراف، علائم مختلفی ممکن است ایجاد شود:

• درد، حساسیت هنگام لمس یا بی حسی در ناحیه فک
• تورم فک یا لثه که ممکن است با درد همراه باشد یا بدون درد ایجاد شود
• تغییر در ظاهر صورت
• ایجاد توده جدید روی استخوان فک که ممکن است سفت یا نرم باشد
• تغییر در نحوه قرار گرفتن دندان ها روی یکدیگر
• لق شدن دندان ها

در کیست دنتیجروس علائم دیگری نیز ممکن است دیده شود، از جمله:

• ایجاد فاصله یا شکاف بین دندان ها
• جابجا شدن دندان ها
• تورم لثه
• حساس شدن دندان ها

علائم هشدار و زمان مراجعه فوری

علت ایجاد کیست دندان چیست؟

علت ایجاد کیست به نوع آن بستگی دارد. در کیست دنتیجروس، مایع در اطراف تاج یک دندان نهفته جمع می شود. علت دقیق این تجمع مایع هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما هرچه دندان نهفته مدت بیشتری در لثه یا استخوان فک باقی بماند، احتمال ایجاد کیست اطراف آن بیشتر می شود.

کیست رادیکولار مسیر متفاوتی دارد. وقتی پوسیدگی یا ضربه باعث مرگ عصب دندان شود، التهاب مزمن در انتهای ریشه شکل می گیرد. این التهاب می تواند بقایای اپیتلیالی به نام ERM را فعال و تکثیر کند. افزایش فشار اسمزی در این ناحیه به تدریج باعث بزرگ شدن حفره کیست می شود.

در کیست دنتیجروس نیز تجمع مایع بین تاج دندان و اپیتلیوم مینا رخ می دهد. در این شرایط فولیکول دندان گشاد می شود و در ادامه ممکن است دندان رویش طبیعی خود را پیدا نکند.

تشخیص کیست دندان چگونه انجام می شود؟

رادیوگرافی، پانورامیک و CBCT

در بسیاری از موارد، کیست به صورت اتفاقی و هنگام تصویربرداری با هدف دیگری تشخیص داده می شود. برای مثال، ممکن است دندانپزشک در یک رادیوگرافی معمول دندان متوجه وجود ضایعه شود.

برای بررسی دقیق تر، بسته به شرایط از روش های تصویربرداری مختلف استفاده می شود:

• رادیوگرافی پانورامیک: تصویری واحد از دندان ها، فک بالا و فک پایین ارائه می دهد
• سی تی اسکن: مجموعه ای از تصاویر سه بعدی است که استخوان فک و دندان ها را با جزئیات بیشتری نشان می دهد
• MRI: تصاویر سه بعدی با جزئیات بهتر از بافت های نرم ایجاد می کند

چرا تشخیص قطعی با پاتولوژی است؟

هیچ تصویر رادیوگرافی به تنهایی نمی تواند ماهیت دقیق یک ضایعه را مشخص کند. پزشک ابتدا علائم و سابقه پزشکی را بررسی می کند و معاینه انجام می دهد، اما تشخیص قطعی در صورت نیاز با بیوپسی یا نمونه برداری مشخص می شود.

در این فرایند، بخشی از بافت یا مایع ضایعه برداشته و برای بررسی به پاتولوژیست ارسال می شود. پاتولوژیست نمونه را زیر میکروسکوپ بررسی می کند تا نوع سلول ها و ویژگی های ضایعه مشخص شود.

نتیجه پاتولوژی می تواند به تعیین نوع ضایعه و ویژگی های آن کمک کند و در تصمیم گیری برای ادامه درمان نقش مهمی داشته باشد. به این دلیل، بررسی بافت برداشته شده و پیگیری نتیجه پاتولوژی بخش مهمی از فرایند درمان است.

درمان کیست دندان چیست؟

روش درمان به اندازه، نوع و محل کیست و همچنین وضعیت سلامت عمومی فرد بستگی دارد. یک کیست بسیار کوچک و بدون علامت ممکن است به درمان فوری نیاز نداشته باشد و پزشک فقط معاینه و تصویربرداری دوره ای را توصیه کند. در مقابل، کیست هایی که بزرگ شده اند یا علامت ایجاد کرده اند معمولاً نیازمند درمان فعال هستند.

درمان ریشه و مراقبت

اگر کیست کوچک باشد و منشأ آن یک دندان عفونی باشد، ممکن است ابتدا درمان ریشه توصیه شود. در این روش، بخش های آسیب دیده داخل دندان برداشته می شوند، کانال ریشه تمیز و سپس ترمیم می شود.

با از بین رفتن منبع عفونت، کیست نیز ممکن است به مرور کوچک شود.

اپیکواکتومی (جراحی انتهای ریشه)

گاهی عصب کشی معمول برای نجات دندان کافی نیست و متخصص درمان ریشه جراحی را پیشنهاد می کند. یکی از رایج ترین این جراحی ها اپیکواکتومی یا برداشت انتهای ریشه است. این روش زمانی مورد توجه قرار می گیرد که التهاب یا عفونت در استخوان اطراف نوک ریشه بعد از عصب کشی همچنان باقی مانده باشد.

در این جراحی، ابتدا ناحیه بی حس می شود. سپس لثه کنار دندان کنار زده می شود تا دسترسی به بافت ملتهب یا عفونی فراهم شود. بخش کوچکی از انتهای ریشه و بافت آسیب دیده برداشته می شود. در ادامه، انتهای کانال ریشه با ماده پرکننده مناسب بسته و لثه با چند بخیه ترمیم می شود.

استخوان اطراف نوک ریشه طی چند ماه بعد به تدریج ترمیم می شود. بیشتر بیماران نیز ممکن است از روز بعد فعالیت های عادی خود را از سر بگیرند. ناراحتی پس از جراحی معمولاً خفیف است.

جراحی انتهای ریشه در بعضی شرایط برای پیدا کردن ترک های ریز یا کانال های پنهانی که در رادیوگرافی دیده نشده اند نیز کاربرد دارد. درمان برخی آسیب های سطح ریشه و استخوان اطراف آن نیز ممکن است با این روش انجام شود.

انوکلئاسیون یا برداشت کامل کیست

انوکلئاسیون یکی از روش های رایج برای درمان جراحی کیست فک است و هدف آن برداشتن کامل و یکجای دیواره کیست است.

جراح ابتدا برشی در لثه ناحیه مورد نظر ایجاد می کند. سپس یک پنجره کوچک در استخوان روی کیست ایجاد می شود تا دسترسی به ضایعه فراهم شود. کیست با استفاده از ابزارهای جراحی مناسب به طور کامل خارج می شود.

بافت برداشته شده برای بررسی به آزمایشگاه پاتولوژی ارسال می شود. پس از تمیز کردن حفره، لثه با بخیه های مناسب بسته می شود. این جراحی در بسیاری از موارد به صورت سرپایی انجام می شود و حدود یک ساعت زمان می برد. زمانی که کل کیست برداشته شود، احتمال برگشت آن معمولاً پایین است.

مارسوپیالیزیشن و دکمپرشن

در کیست های بزرگ، ضایعاتی که برداشت کامل آنها دشوار است یا مواردی که کیست به ساختارهای حساس اطراف نزدیک شده، ممکن است روش های دیگری انتخاب شوند.

در مارسوپیالیزیشن، جراح کیست را باز می کند و بخشی از دیواره آن را به مخاط داخل دهان متصل می کند. این کار باعث تخلیه محتویات کیست و کوچک شدن تدریجی آن می شود.

در دکمپرشن، یک لوله پلاستیکی کوچک داخل حفره قرار می گیرد تا مایع کیست به طور مداوم تخلیه شود. در این روش معمولاً بیمار باید برای شستشوی حفره از طریق لوله، در فواصل مشخص به پزشک مراجعه کند.

چه زمانی دندان باید کشیده شود؟

هدف از درمان کیست، برطرف کردن علائم، حذف عامل ایجاد کننده و کاهش احتمال برگشت ضایعه است. اگر دندانی که عامل ایجاد کیست بوده قابل حفظ نباشد، جراح ممکن است همان دندان یا ریشه عفونی آن را نیز در همان جلسه خارج کند.

این کار کمک می کند منبع عفونت برطرف شود و درمان کیست کامل تر انجام گیرد.

آیا درمان خانگی یا دارو برای کیست کافی است؟

دارو یا روش خانگی نمی تواند دیواره کیست را از بین ببرد. داروها در صورت وجود عفونت همراه ممکن است به کنترل موقت آن کمک کنند، اما درمان اصلی باید متناسب با نوع و علت کیست انجام شود.

کیست درمان نشده ممکن است به مرور بزرگ تر شود و با ایجاد تورم، عفونت یا درد همراه شود. در موارد شدیدتر، افزایش اندازه ضایعه می تواند به استخوان، اعصاب، دندان ها یا عروق خونی مجاور آسیب برساند.

چه زمانی کیست به جراح فک و صورت نیاز دارد؟

بسیاری از کیست های کوچک را می توان در محیط دندانپزشکی مدیریت کرد، اما بعضی موارد به ارزیابی و درمان تخصصی نیاز دارند. کیست های بزرگ، ضایعات نزدیک به عصب یا سینوس، مواردی که برای برداشت آنها نیاز به برداشتن بخشی از استخوان وجود دارد و ضایعاتی که در تصویربرداری ظاهر غیرمعمول دارند، معمولاً در حیطه جراحی تخصصی قرار می گیرند.

در جراحی های پیچیده فک، احتمال آسیب به ساختارهایی مانند عصب یکی از دلایل مهمی است که ارزیابی و درمان توسط جراح دهان، فک و صورت را ضروری می کند. در صفحه جراحی دهان و دندان کلینیک می توانید با حیطه کاری این تخصص بیشتر آشنا شوید. مقاله جراحی دندان عقل نهفته توسط جراح فک و صورت نیز نمونه ای از این نوع تصمیم گیری تخصصی را توضیح می دهد.

بسته به شرایط بیمار و وسعت جراحی، این اقدامات ممکن است با بی حسی موضعی، آرام بخشی داخل وریدی یا بیهوشی عمومی انجام شوند.

یک معیار ساده برای تصمیم گیری اولیه این است که اگر دندانپزشک اعلام کرده کیست بزرگ است، به عصب نزدیک شده یا توصیه کرده است که جراح فک و صورت آن را بررسی کند، مراجعه به جراح دهان، فک و صورت قدم مناسبی برای ادامه ارزیابی خواهد بود.

مراقبت های بعد از جراحی کیست چیست؟

• درد: به دلیل بی حسی موضعی، بلافاصله پس از جراحی معمولاً درد احساس نمی شود و این بی حسی حدود ۳ تا ۴ ساعت ادامه دارد. در این مدت مراقب باشید لب یا زبان خود را گاز نگیرید. مسکن های ساده مانند پاراستامول معمولاً برای کنترل درد کافی هستند. اگر چند روز بعد درد به طور ناگهانی افزایش پیدا کرد، با کلینیک تماس بگیرید
• تورم: تورم بعد از جراحی طبیعی است و معمولاً حدود ۴۸ ساعت بعد به بیشترین میزان خود می رسد. کمی محدودیت یا سفتی فک نیز ممکن است وجود داشته باشد. کبودی احتمالی صورت می تواند تا حدود ۲ هفته باقی بماند
• خونریزی: اگر خونریزی ادامه پیدا کرد، یک تکه گاز تمیز را روی محل زخم قرار دهید و حداقل ۱۵ دقیقه با فشار مناسب نگه دارید
• عفونت: داغ شدن زخم، تورم قابل توجه، درد شدید یا ترشح چرکی می تواند نشانه عفونت باشد و در این شرایط ممکن است به درمان دارویی نیاز باشد
• بهداشت دهان: از ۲۴ ساعت بعد می توانید دهان را با آب نمک گرم شستشو دهید. اگر دهانشویه ضدعفونی کننده برایتان تجویز شده است، طبق دستور جراح استفاده کنید و دندان ها را با مسواک نرم تمیز نگه دارید
• غذا: محدود شدن باز شدن دهان ممکن است حدود یک هفته ادامه داشته باشد. در این مدت غذاهای نرم و متعادل مصرف کنید و سپس به تدریج به رژیم غذایی معمول برگردید
• بخیه و دارو: پزشک مشخص می کند که بخیه ها جذب شونده هستند یا باید در جلسه بعدی برداشته شوند. آنتی بیوتیک نیز معمولاً فقط در صورت وجود اندیکاسیون و با تجویز جراح مصرف می شود
• پیگیری: در جلسه پیگیری، وضعیت زخم و نتیجه پاتولوژی بررسی می شود. ورزش سنگین، سیگار و الکل پس از جراحی توصیه نمی شوند

بهبودی پس از انوکلئاسیون ساده معمولاً حدود ۱ تا ۲ هفته زمان می برد. در جراحی های وسیع تر، ممکن است رژیم غذایی نرم برای ۴ تا ۶ هفته ادامه پیدا کند و بازگشت کامل عملکرد نیز ۳ تا ۶ ماه زمان ببرد.

دشواری در تنفس یا بلع، تب، خونریزی شدید یا دردی که با مسکن کنترل نمی شود، از علائمی هستند که نیاز به تماس فوری با کلینیک یا ارزیابی پزشکی دارند.

آیا بعد از برداشت کیست می توان ایمپلنت کرد؟

استخوان فک توانایی قابل توجهی برای ترمیم دارد. پژوهش ها نشان می دهند بعد از انوکلئاسیون، حدود ۷۳/۵ درصد حفره استخوانی طی ۱۲ ماه به طور خود به خود پر می شود. این میزان در بیماران زیر ۳۰ سال به حدود ۸۲/۸ درصد می رسد.

در کیست های بزرگ تر، به ویژه ضایعات بیشتر از 3 cc، ممکن است پر شدن کامل حفره اتفاق نیفتد. در چنین شرایطی پیوند استخوان ممکن است همزمان با جراحی یا در یک جلسه جداگانه انجام شود.

پیوند استخوان به بازسازی استخوان از دست رفته فک کمک می کند و معمولاً پیش از کاشت ایمپلنت انجام می شود تا بستر مناسبی برای قرارگیری ایمپلنت ایجاد شود. بهبودی اولیه پیوند حدود یک هفته زمان می برد، اما جوش خوردن کامل آن ممکن است بین ۳ تا ۱۲ ماه طول بکشد.

برای برنامه ریزی درمان، بهتر است بعد از بهبود پیوند، زمان مناسب کاشت ایمپلنت با توجه به شرایط استخوان و نظر پزشک تعیین شود. در صفحه پیوند استخوان برای ایمپلنت دندان می توانید جزئیات این روش را مطالعه کنید.

شرایط ویژه: بارداری، دیابت و سالمندی

بارداری: بر اساس راهنمای انجمن دندانپزشکی آمریکا (ADA)، مراقبت های دندانپزشکی از جمله تصویربرداری دندانی و استفاده از بی حسی موضعی در دوران بارداری قابل انجام است. ADA و کالج متخصصان زنان و زایمان آمریکا (ACOG) نیز درمان های اورژانسی مانند کشیدن دندان یا عصب کشی را در دوران بارداری قابل انجام می دانند. به تعویق انداختن درمان ضروری ممکن است باعث پیچیده تر شدن عفونت یا مشکل دندانی شود.

دیابت: دیابت کنترل نشده می تواند با خشکی دهان، سوزش دهان، کند شدن روند ترمیم زخم و افزایش احتمال بروز یا شدت عفونت همراه باشد. افرادی که دیابت آنها به خوبی کنترل شده است، معمولاً می توانند مانند سایر بیماران تحت جراحی قرار بگیرند. در دیابت کنترل نشده، ممکن است جراحی های انتخابی تا پایدار شدن وضعیت قند خون به تعویق بیفتند.

کاشت ایمپلنت در افراد مبتلا به دیابت کنترل شده عموماً قابل انجام است، اما در صورت کنترل نامناسب قند خون، خطر تأخیر در جوش خوردن استخوان و شکست ایمپلنت افزایش پیدا می کند.

کودکان و سالمندان: کیست دنتیجروس بیشتر در دهه دوم و سوم زندگی دیده می شود و در کودکان دارای دندان نهفته نیز ممکن است ایجاد شود. در سالمندان، سرعت ترمیم استخوان پس از جراحی ممکن است کمی کمتر از افراد جوان باشد و این موضوع در برنامه ریزی درمان در نظر گرفته می شود.

هزینه درمان کیست دندان در ۱۴۰۵

هزینه درمان کیست دندان رقم ثابتی ندارد و عوامل مختلفی در تعیین آن نقش دارند، از جمله:

• اندازه کیست
• نوع و محل کیست
• روش درمان، مانند عصب کشی، اپیکواکتومی، انوکلئاسیون یا مارسوپیالیزیشن
• نوع بی حسی یا بیهوشی
• نیاز به تصویربرداری
• هزینه آزمایش پاتولوژی

پیش فاکتور درمان ممکن است شامل تصویربرداری پیش از عمل، هزینه جراحی، آزمایش پاتولوژی بافت برداشته شده، داروها و جلسات پیگیری باشد.

هنگام مقایسه هزینه درمان در کلینیک های مختلف، بهتر است بررسی کنید مواردی مانند تصویربرداری، پاتولوژی و جلسات پیگیری در مبلغ اعلام شده لحاظ شده اند یا خیر. همچنین درباره امکان نظارت یا درمان ریشه، در صورت مناسب بودن شرایط، از پزشک سؤال کنید.

برای اطلاع از هزینه های به روز درمان کیست دندان در سال ۱۴۰۵، با کلینیک تماس بگیرید.

چطور از کیست دندان پیشگیری کنیم؟

شایع ترین نوع کیست، یعنی کیست رادیکولار، معمولاً در ارتباط با پوسیدگی و عفونت درمان نشده دندان ایجاد می شود. بنابراین پیشگیری از پوسیدگی و درمان به موقع مشکلات دندانی می تواند نقش مهمی داشته باشد.

• دندان ها را با خمیردندان حاوی فلوراید حداقل روزی دو بار مسواک بزنید و بعد از مسواک، کف دهان را بیرون بریزید اما دهان را آبکشی نکنید
• هر روز با نخ دندان یا مسواک بین دندانی، فضای بین دندان ها را تمیز کنید
• مسواک را هر ۲ تا ۳ ماه یک بار تعویض کنید
• برای معاینه منظم دندانپزشکی مراجعه کنید تا مشکلات در مراحل اولیه شناسایی شوند
• از مصرف سیگار خودداری کنید

سوالات متداول درباره کیست دندان

جمع بندی

کیست دندان معمولاً بدون علامت و با سرعت کم رشد می کند، اما تشخیص به موقع امکان کنترل و درمان مناسب آن را فراهم می کند. بسته به نوع و شرایط ضایعه، درمان ممکن است از پیگیری و عصب کشی تا روش های جراحی مانند انوکلئاسیون متفاوت باشد.

حتی در کیست های بزرگ نیز امکان بازسازی استخوان وجود دارد و در بسیاری از موارد می توان پس از تکمیل ترمیم، برای جایگزینی دندان از دست رفته برنامه ریزی کرد.

اگر در عکس دندانتان وجود کیست گزارش شده است یا علائمی مانند تورم فک دارید، بهتر است برای معاینه و تعیین برنامه درمان به جراح دهان، فک و صورت مراجعه کنید. برای دریافت نوبت، از صفحه تماس با کلینیک اقدام کنید.