راهنمای کامل جراحی دندان عقل: دلایل، مراحل، خطرات و مراقبت‌ها

عمل خارج کردن دندان عقل یا همان کشیدن دندان (Extraction)، فرآیندی جراحی است که طی آن یک یا چند دندان آسیای سوم از دهان شما خارج می شوند. این دندان ها، چهار دندان دائمی هستند که در انتهایی ترین زوایای فک بالا و پایین شما جا خوش کرده اند. زمانی که دندان عقل (یا همان آسیای سوم) فضای کافی برای رشد و رویش طبیعی نداشته باشد، در بافت لثه یا استخوان محبوس شده و به اصطلاح “نهفته” می شود. اگر این دندان نهفته منجر به ایجاد درد، عفونت یا آسیب به سایر ساختارهای دندانی شود، مراجعه به دندانپزشک یا جراح فک و صورت برای جراحی دندان عقل ضروری خواهد بود.

نکته قابل توجه این است که بسیاری از متخصصان و جراحان فک و صورت به شما توصیه می کنند حتی در صورت عدم وجود مشکل فعلی، اقدام به برداشتن دندان های عقل کنید؛ چرا که این دندان ها پتانسیل بالایی برای ایجاد مشکلات پیچیده در آینده دارند.

ماهیت دندان عقل و چرایی بروز مشکلات

فلسفه وجودی دندان عقل چیست؟

شاید بپرسید دندان عقل دقیقا چیست و چرا وجود دارد؟ دندان های عقل، سومین و آخرین سری از دندان های آسیاب هستند که در عقب ترین بخش دهان جای گرفته اند. این دندان ها معمولا در بازه سنی ۱۷ تا ۲۵ سالگی (سنین بلوغ کامل) شروع به رویش می کنند و به همین دلیل به نام “دندان عقل” شهرت یافته اند.

اگر فضای فکی شما اجازه دهد و این دندان ها در موقعیت صحیح رویش کنند، می توانند نقشی موثر در فرآیند جویدن ایفا کنند. اما واقعیت این است که برای افرادی که دندان های عقل ناسازگار دارند، حضور این دندان ها می تواند منجر به تخریب دندان های مجاور و تهدید سلامت کلی دهان شود.

نگاهی از دریچه انسان شناسی

اگر به تاریخچه تکاملی و عادات غذایی نیاکانمان بازگردیم، علت وجود این دندان ها روشن می شود. اغلب انسان شناسان بر این باورند که دندان های عقل پاسخی تکاملی به رژیم غذایی خشن و سخت اجداد ما بوده اند؛ رژیمی که شامل ریشه های گیاهی، آجیل های سفت، گوشت خام و برگ های ضخیم بود. این نوع تغذیه نیازمند نیروی جویدن بسیار بالایی بود و دندان های آسیای سوم برای تامین این نیرو تکامل یافتند.

چرا امروزه نیازی به دندان عقل نداریم؟

سبک تغذیه انسان مدرن نسبت به دوران شکار و گردآوری غذا تغییرات بنیادینی کرده است. با ورود غذاهای فرآوری شده و نرم تر به سفره های ما و استفاده از ابزارهایی مانند کارد و چنگال، وابستگی ما به دندان ها برای تکه تکه کردن غذا کاهش یافته و نیاز عملکردی به دندان عقل عملا از بین رفته است. به همین دلیل، اکثر زیست شناسان تکاملی دندان های عقل را در دسته اندام های “وستیجیال” (Vestigial) یا اندام های باقیمانده تکاملی طبقه بندی می کنند؛ اعضایی که در مسیر تکامل کارایی خود را از دست داده و دیگر ضروری محسوب نمی شوند.

ریشه مشکلات دندان عقل کجاست؟

گرچه برخی افراد خوش شانس هستند و دندان های عقلشان بدون دردسر رویش می کند، اما مواجهه با عوارض متعدد برای بسیاری دیگر امری رایج است. در طول تکامل، استخوان فک انسان ها به مرور کوچکتر شده است. این کاهش سایز باعث شده که دندان های عقل فضای کافی برای رویش طبیعی (همانند آنچه در گذشته داشتند) نداشته باشند. همین کمبود فضا عامل اصلی نهفتگی (گیر کردن زیر لثه) یا رویش با زاویه های نامناسب است که فشار مخربی به دندان های سالم وارد می کند.

طبقه بندی انواع دندان عقل

ساده ترین توضیح برای نهفتگی دندان عقل، عدم وجود “فضای کافی” در قوس فکی شما برای پذیرش یک دندان جدید است. این تنگی جا باعث می شود دندان آسیای سوم یا در جای خود ساکن بماند و یا مسیر انحرافی و اشتباهی را برای رویش انتخاب کند.

۱. نهفتگی کامل استخوانی (Full-bony impacted): تمام ساختار دندان عقل به طور کامل درون استخوان فک مدفون شده است. خارج کردن این نوع دندان دشوارترین فرم جراحی محسوب می شود و نیازمند مهارت بالای جراح فک و صورت است، زیرا دندان کاملا در حصار بافت سخت استخوانی قرار دارد.

۲. نهفتگی جزئی استخوانی (Partial-bony impacted): این حالت زمانی است که دندان تلاش کرده از فک خارج شود اما در میانه راه متوقف شده است. بخشی از دندان همچنان در استخوان گیر کرده است. گرچه جراحی آن نسبت به نوع تمام استخوانی کمی ساده تر است، اما همچنان نیازمند تکنیک های دقیق جراحی برای آزادسازی دندان است.

۳. نهفتگی در بافت نرم (Soft-tissue impacted): در این حالت، دندان از استخوان خارج شده اما مستقیما زیر بافت لثه گیر کرده است. جراحی این نوع دندان معمولا پیچیدگی کمتری دارد زیرا مانع استخوانی وجود ندارد و دندان در مرحله نهایی رویش متوقف شده است.

۴. نیمه رویش یافته (Partially-erupted): دندان هایی که موفق شده اند بافت لثه را بشکافند و بخشی از تاج آن ها در دهان قابل مشاهده است، اما قادر به رویش کامل نیستند. با اینکه کشیدن این دندان ها از نظر فنی ساده ترین حالت است، اما خطر عفونت در آن ها بسیار بالاست؛ زیرا باکتری ها و ذرات غذا به راحتی زیر لایه لثه ای که روی دندان را پوشانده نفوذ کرده و تکثیر می شوند.

مطلب مرتبط: چرا باید دندانهای نهفته و نیمه نهفته را خارج نمایید ؟

علائم هشدار دهنده دندان عقل نهفته

علائم شایع روزانه

اگر دندان عقل نهفته شما شروع به ایجاد دردسر کند، احتمالا با علائم زیر مواجه خواهید شد که سیگنالی برای ضرورت جراحی هستند:

• احساس درد مداوم یا ضربان دار.
• گیر کردن مکرر مواد غذایی و جرم در فضای پشت دندان عقل.
• بروز عفونت یا بیماری های لثه (بیماری پریودنتال).
• پوسیدگی در بخشی از دندان عقل که از لثه بیرون زده است.
• آسیب فیزیکی به دندان های مجاور یا تحلیل استخوان اطراف.
• تشکیل کیسه های حاوی مایع در اطراف ریشه دندان (کیست دندانی).
• ایجاد اختلال در روند درمان ارتودنسی و کج کردن سایر دندان ها.

مطلب مرتبط: گزارش جراحی کیست وسیع دور تاج دندان عقل نهفته راست پایین

این مشکلات اولیه می توانند زمینه ساز عوارض جدی تری شوند، از جمله:

• درد شدید و تورم صورت.
• عفونت بافت نرم اطراف تاج دندان (پریکرونیت).
• تجمع مواد غذایی غیرقابل دسترس.
• تخریب ساختار دندان.
• بیماری های پیشرفته لثه.
• تجمع مایعات پاتولوژیک اطراف دندان (کیست).
• تشکیل آبسه دندانی.

دلایل درد دندان عقل

چرا دندان عقل دردناک می شود؟ درد دندان عقل می تواند ناشی از فاکتورهای متعددی باشد:

• نهفتگی و فشار: وقتی مسیر رویش توسط سایر دندان ها مسدود شده باشد، دندان عقل برای خروج فشار زیادی وارد می کند که منجر به درد عمیق می شود.
• رویش ناقص: دندانی که لثه را شکافته اما کامل خارج نشده، فضاها و حفراتی ایجاد می کند که محل تجمع باکتری و غذاست و نهایتا به عفونت دردناک ختم می شود.
• التهاب بافتی: لثه ای که دندان در حال عبور از آن است دچار التهاب می شود؛ این التهاب می تواند دوره ای باشد و گاهی به دردی غیرقابل تحمل تبدیل شود.
• فشار ناشی از جویدن: نیروی وارده هنگام جویدن غذا، به لثه های ملتهب فشار می آورد و درد را تشدید می کند، بخصوص در دندان های نیمه نهفته.
• حساسیت دمایی: تماس مواد غذایی بسیار سرد یا داغ می تواند اعصاب دندان را تحریک کرده و شوک دردناکی ایجاد کند، زیرا اعصاب در ناحیه دندان عقل ممکن است اکسپوز (در معرض) باشند.
• عفونت پیشرونده: عفونت می تواند با ایجاد تورم شدید بافتی و فشار مستقیم بر پایانه های عصبی، درد را به اوج برساند. این فشار گاهی فعالیت های روزمره را مختل کرده و سلامت کل دهان را به خطر می اندازد.

بهترین زمان برای کشیدن دندان عقل

در جامعه دندانپزشکی در مورد ضرورت خارج کردن دندان های عقل نهفته ای که هیچ علامتی ندارند (بدون درد و مشکل)، اختلاف نظرهایی وجود دارد. با این حال، بسیاری از متخصصان رویکرد پیشگیرانه را ترجیح می دهند و توصیه می کنند دندان های عقل بدون علامت نیز خارج شوند.

بهترین زمان پیشنهادی برای این کار، اواخر دوره نوجوانی یا اوایل دهه ۲۰ زندگی است. استدلال آن ها این است که در این سنین، ریشه های دندان هنوز کامل نشده اند، استخوان تراکم کمتری دارد و ریسک عوارض جراحی بسیار پایین تر است، ضمن اینکه بدن جوانان ترمیم پذیری سریع تری دارد.

گرچه پیش بینی قطعی اینکه آیا دندان عقل در آینده نهفته می شود یا خیر دشوار است، اما دلایل منطقی برای اقدام پیشگیرانه وجود دارد:

• دندان های عقل بدون علامت ممکن است کانون نهفته بیماری باشند که اثرات آن سال ها بعد آشکار شود.
• اگر فضای کافی برای رویش وجود نداشته باشد، دسترسی برای مسواک زدن و نخ دندان کشیدن دشوار است و بهداشت آن ناحیه به خطر می افتد.
• آمارها نشان می دهد عوارض جدی دندان عقل در جوانان بسیار کمتر رخ می دهد.
• برای افراد مسن، جراحی سنگین تر است، دوران نقاهت طولانی تر می شود و ریسک عوارض پس از عمل افزایش می یابد.

اگر دندان عقل مشکلی ایجاد نکند و تصمیم بر حفظ آن باشد، معمولا توصیه می شود که در معاینات دوره ای دندانپزشکی به دقت تحت نظارت و پایش قرار گیرد.

اقدامات تشخیصی و آمادگی پیش از جراحی

اهمیت عکس پانورامیک (OPG) در تشخیص

رادیوگرافی پانورامیک که با نام OPG (ارتوپانتوموگرام) شناخته می شود، یک اسکن عریض با اشعه ایکس از ناحیه تحتانی صورت است. این تصویربرداری، نمایی کامل از تمام دندان ها، استخوان های فک بالا و پایین و ساختارهای نگهدارنده آن ها را در یک کلیشه واحد ارائه می دهد.

برای دندانپزشک، OPG بهترین ابزار برای بررسی تعداد، موقعیت دقیق ریشه ها و مسیر رشد تمام دندان ها، به ویژه دندان های نهفته است. تست OPG با رادیوگرافی های کوچک تک دندان تفاوت اساسی دارد. در مدل دیجیتال این تست، شما در دستگاه می ایستید و قطعه ای را به آرامی گاز می گیرید تا دستگاه دور سرتان بچرخد. این عکس علاوه بر دندان ها، وضعیت استخوان فک و مفصل فکی-گیجگاهی (اتصال فک به جمجه) را نیز آشکار می کند. درخواست OPG معمولا پیش نیاز درمان های ارتودنسی، ارزیابی وضعیت دندان عقل و چکاپ کلی ساختار دهان است.

مدیریت دندان های نهفته با کمک تصویربرداری: دندان های نهفته درمان نشده (به خصوص عقل) بمب ساعتی عفونت و بی نظمی دندانی هستند. اسکن های OPG دیجیتال با دقت بالا دندان هایی را که زیر لثه یا درون استخوان پنهان شده اند، آشکار می سازند. تشخیص زودهنگام به جراح اجازه می دهد تا قبل از بروز درد و عوارض پیچیده، بهترین استراتژی را برای مداخله یا جراحی انتخاب کند.

مزایای کلیدی تست OPG:

• دید ۳۶۰ درجه از ساختارها: تصاویر پانورامیک دیجیتال، دیدی وسیع شامل دندان ها، استخوان ها و مفصل TMJ ارائه می دهند. این دید جامع به دندانپزشک کمک می کند تا روابط فضایی بین اجزای مختلف فک را درک کرده و مشکلات را با دقت میلی متری شناسایی کند.
• سرعت و سهولت: فرآیند ثبت تصویر با دستگاه های مدرن بسیار سریع است و در چند ثانیه، نقشه ای کامل از دهان تهیه می شود. این سرعت عمل هم برای شما راحت تر است و هم روند تشخیص بالینی را تسریع می کند.

تشریح فرآیند جراحی؛ در اتاق عمل چه می گذرد؟

مقایسه روش های بی حسی و بیهوشی

۱. بی حسی موضعی (Local Anesthesia):

تعریف: تزریق دارو برای بلوک کردن حس درد در یک ناحیه کوچک و مشخص.

روش کار: جراح ماده بی حسی را در لثه اطراف دندان عقل تزریق می کند. شما کاملا بیدار هستید، اما در ناحیه عمل هیچ دردی حس نمی کنید (تنها ممکن است فشار را حس کنید).

مزیت: شما هوشیارید و می توانید با پزشک همکاری کنید؛ این موضوع برای برخی بیماران که می خواهند روی اوضاع کنترل داشته باشند، کاهنده اضطراب است.

۲. بیهوشی عمومی (General Anesthesia):

تعریف: حالتی که در آن هوشیاری و حس در کل بدن موقتا غیرفعال می شود.

روش کار: متخصص بیهوشی از طریق رگ (IV) یا ماسک تنفسی دارو را وارد بدن می کند. شما به خوابی عمیق می روید و هیچ خاطره ای از صداها یا درد جراحی نخواهید داشت.

مزیت: ایده آل برای جراحی های سنگین، کشیدن همزمان چند دندان، یا بیمارانی که فوبیای شدید دارند. بیمار کاملا آرام و بی حرکت است.

نکات تصمیم گیری:

• پیچیدگی: برای کشیدن های ساده، بی حسی موضعی کفایت می کند. بیهوشی عمومی برای موارد نهفته پیچیده رزرو می شود.
• سطح اضطراب: اگر ترس شدید دارید، بیهوشی عمومی گزینه بهتری است.
• ریکاوری: بهبودی پس از بی حسی موضعی بسیار سریع تر است، در حالی که بیهوشی عمومی نیازمند مراقبت بیشتر و زمان طولانی تر برای خروج اثر دارو از بدن است.

جراحی ساده در برابر جراحی پیچیده

کشیدن ساده (Simple Extraction) چیست؟ این روش زمانی کاربرد دارد که دندان عقل وضعیت نرمالی دارد:

• کاملا از لثه بیرون زده است.
• ریشه ها صاف و بدون انحراف هستند.
• جراح دسترسی مستقیم به دندان دارد.

ویژگی ها: بدون نیاز به برش لثه و بخیه، معمولا با بی حسی موضعی، کمترین میزان تورم و انجام در ۱۰ تا ۲۰ دقیقه. اکثر دندان های عقل بالا با این روش خارج می شوند.

جدول مقایسه: کشیدن ساده در مقابل جراحی

گام به گام مراحل جراحی

وقتی روی یونیت دندانپزشکی دراز می کشید، جراح این مراحل را طی می کند:

1. برش: ایجاد شکاف در بافت لثه برای دسترسی به دندان و استخوان زیرین.
2. برداشت استخوان: تراشیدن بخشی از استخوان فک که مانع دسترسی به ریشه دندان شده است.
3. تکه کردن دندان: اگر دندان بزرگ باشد، جراح آن را به قطعات کوچکتر تقسیم می کند تا راحت تر خارج شود (و آسیب کمتری به فک برسد).
4. خروج دندان: بیرون کشیدن کامل دندان.
5. پاکسازی: تمیز کردن دقیق حفره از بقایای دندان، استخوان و عفونت.
6. بخیه زدن: بستن زخم با بخیه برای ترمیم سریع تر (گاهی ضروری نیست).
7. کنترل خونریزی: قرار دادن گاز استریل روی حفره خالی برای کمک به تشکیل لخته خون حیاتی.

شما معمولا با بی حسی موضعی دردی حس نمی کنید. اگر مضطرب باشید یا جراحی سخت باشد، از آرام بخش یا بیهوشی استفاده می شود. کل پروسه اغلب زیر ۴۰ دقیقه تمام می شود.

دندان عقل نزدیک عصب فک: خطرات و راه حل ها

یکی از نگرانی های اصلی بیماران هنگام جراحی دندان عقل تحتانی، آسیب احتمالی به عصب آلوئولار تحتانی (Inferior Alveolar Nerve) یا عصب لینگوال (Lingual Nerve) است. این عصب ها مسئول حس لب، چانه، زبان و لثه هستند.

چگونه می فهمیم دندان نزدیک عصب است؟

جراح شما با استفاده از تصویربرداری سه بعدی CBCT می تواند فاصله دقیق بین ریشه دندان و عصب را اندازه گیری کند. اگر فاصله کمتر از ۲ میلی متر باشد، خطر آسیب عصبی بالاتر است.

خطرات احتمالی: بر اساس مطالعات بالینی در کمتر از ۲٪ موارد جراحی دندان عقل تحتانی، آسیب عصبی رخ می دهد. این آسیب می تواند به صورت:

• بی حسی و گزگز موقت (Temporary Paresthesia): بی حسی یا سوزن سوزن شدن لب، چانه یا زبان که معمولا ظرف ۲-۸ هفته بهبود می یابد.
• بی حسی و گزگز ماندگار (Permanent Paresthesia): در موارد بسیار نادر (کمتر از ۰.۵٪) بی حسی دائمی ایجاد می شود.

روش های کاهش خطر: اگر دندان شما خیلی نزدیک عصب است، جراح ممکن است یکی از این راه حل ها را پیشنهاد کند:

• کرونوکتمی (Coronectomy): فقط تاج (بخش بالایی) دندان برداشته می شود و ریشه ها در استخوان باقی می مانند تا از آسیب عصب جلوگیری شود.
• جراحی مرحله ای: در دو مرحله با فاصله چند ماه انجام می شود.
• استفاده از تکنیک های پیشرفته: مثل جراحی با راهنمای کامپیوتری یا پیزوسرجری که دقت بالایی دارد.

چه زمانی بهتر است دندان را نکشید؟

اگر دندان عقل شما هیچ علامتی ندارد، نهفتگی کاملی دارد و خیلی نزدیک عصب است، جراح ممکن است توصیه کند که فقط آن را پایش دوره ای کنید به جای کشیدن فوری. در این صورت، هر ۶-۱۲ ماه یک بار عکس رادیوگرافی لازم است.

جراحی دندان عقل با لیزر

در سال های اخیر، استفاده از لیزر در جراحی دندان عقل به عنوان یک روش پیشرفته و کم تهاجمی رواج یافته است. این تکنولوژی نیاز به تیغ جراحی و دریل را از بین می برد و آسیب به بافت های اطراف را به حداقل می رساند.

مزایای جراحی لیزری:

• کاهش خونریزی: لیزر رگ های خونی را همزمان با برش لخته می کند (Coagulation).
• درد کمتر پس از عمل: به دلیل کاهش تروما به بافت، نیاز به مسکن کمتر می شود.
• کاهش تورم و التهاب: لیزر رگ ها را می بندد و التهاب را مدوله می کند.
• بهبودی سریع تر: تحریک رژنراسیون سلولی و کاهش خطر عفونت.
• دقت بالا: حفظ بافت سالم اطراف دندان و استخوان.
• کاهش خطر حفره خشک: به دلیل تروما کمتر به سوکت.

معایب یا محدودیت ها:

• هزینه بالاتر: تجهیزات لیزر گران است و این هزینه به بیمار منتقل می شود.
• دسترسی محدود: هنوز همه کلینیک ها این تکنولوژی را ندارند.
• نیاز به تخصص خاص: جراح باید آموزش ویژه لیزر دیده باشد.

اگر نگران درد یا بهبودی طولانی هستید و امکان مالی دارید، می توانید با جراح خود درباره گزینه لیزر مشورت کنید.

مدیریت عوارض پس از عمل

کنترل درد و تورم

درد پس از عمل را معمولا می توان با مسکن های بدون نسخه مثل ایبوپروفن (ژلوفن، ادویل) یا استامینوفن (تایلنول) یا ترکیبی از هر دو کنترل کرد. اگر جراحی سنگین بوده و استخوان برداشته شده، پزشک مسکن قوی تر تجویز می کند.

کمپرس یخ بهترین دوست شما برای کاهش التهاب است. طبق دستور پزشک یخ را روی صورت بگذارید. تورم صورت معمولا طی ۲ تا ۳ روز فروکش می کند، اما اگر کبودی ایجاد شود، جذب آن چند روز بیشتر زمان می برد.

خونریزی جزئی

نشت مقدار کمی خون در روز اول کاملا طبیعی است. نکته حیاتی: آب دهان خود را با فشار بیرون نریزید (تف نکنید)، زیرا این کار لخته خون تشکیل شده در حفره را کنده و باعث خونریزی مجدد می شود. گاز استریل را طبق برنامه تعویض کنید.

کبودی صورت

آیا کبود شدن صورت طبیعی است؟ بله، تورم و تغییر رنگ پوست (کبودی) واکنش طبیعی بدن به تروما و جراحی است. استفاده از کمپرس سرد در ۲۴ تا ۷۲ ساعت اول روی گونه ها به شدت تورم را کم می کند. اگر تورم بعد از چند روز بدتر شد، حتما با جراح تماس بگیرید.

بی حسی موقت لب و چانه

در موارد نادر، اعصاب نزدیک دندان آسیب می بینند که منجر به گزگز یا بی حسی در زبان، لب پایین و چانه می شود. عصب فکی که از زیر دندان ها عبور می کند ممکن است طی پروسه تحت فشار قرار گیرد. این آسیب معمولا موقتی است و ظرف چند هفته یا ماه ترمیم می شود. آسیب دائمی بسیار نادر است اما اگر رخ دهد، می تواند غذا خوردن را با مشکل مواجه کند.

حفره خشک (Dry Socket) – کابوس بیماران

حفره خشک یا درای ساکت، عارضه ای دردناک است که در اثر کنده شدن یا حل شدن لخته خون از روی حفره دندان ایجاد می شود و استخوان زیرین را در معرض هوا قرار می دهد. بدن به طور طبیعی این حالت را ترمیم می کند اما دوره آن بسیار دردناک است. این عارضه معمولا ۳ تا ۵ روز بعد از جراحی رخ می دهد. درد آن ضربان دار و شدید است و ممکن است بوی بد یا طعم ناخوشایندی در دهان حس کنید.

عواملی که ریسک را بالا میبرد: عدم رعایت دستورات پزشک، سیگار کشیدن، سابقه قبلی درای ساکت، سن بالای ۲۵ سال و جراحی های تروماتیک و سخت.

مراقبت‌های پس از جراحی دندان عقل

روز اول (۲۴ ساعت حیاتی)

• ممنوعات مطلق: مسواک زدن، آبکشی دهان، تف کردن و استفاده از دهانشویه در این ۲۴ ساعت ممنوع است (لخته خون نباید تکان بخورد).
• نوشیدنی ها: آب فراوان بنوشید. الکل، کافئین، نوشابه گازدار و مایعات داغ ممنوع. استفاده از “نی” اکیدا ممنوع است (مکش باعث کنده شدن لخته می شود).
• غذا: فقط غذاهای کاملا نرم و خنک مثل ماست، بستنی یا پوره سیب.

روزهای ۲ تا ۷

• بهداشت: می توانید مسواک زدن را شروع کنید اما روی ناحیه جراحی نروید. شستشوی دهان با آب نمک ولرم (بسیار ملایم) هر دو ساعت و بعد از غذا الزامی است.
• تغذیه: کم کم غذاهای نیمه جامد را شروع کنید. غذاهای سفت، چسبناک، داغ و پرادویه که ممکن است لای زخم بروند ممنوع است.
• مدیریت: مسکن مصرف کنید. زخم را تمیز نگه دارید. اگر خونریزی کرد، ۱۰ دقیقه مداوم گاز استریل را روی آن فشار دهید.

پوزیشن خوابیدن

• سر بالاتر از بدن: این قانون را جدی بگیرید. خوابیدن به صورت تخت باعث تجمع خون در سر و افزایش تورم و ضربان می شود. شب های اول با گذاشتن دو یا سه بالش، سرتان را بالا نگه دارید یا روی مبل بخوابید.
• به پشت بخوابید: از فشار آوردن به گونه (خوابیدن به پهلو) پرهیز کنید.

هفته دوم به بعد

ترمیم کامل بافت نرم ممکن است تا ۲ هفته زمان ببرد. پزشک معمولا ۱ تا ۲ روز مرخصی از کار یا مدرسه را پیشنهاد می دهد. اگر بیهوشی عمومی داشته اید یا جراحی سخت بوده، این مرخصی به ۳ روز می رسد. فعالیت های عادی را معمولا می توان از فردای عمل (با احتیاط) از سر گرفت.

چه علائمی را نباید نادیده بگیریم؟ (کی به اورژانس مراجعه کنیم؟)

در صورت مشاهده این موارد فورا تماس بگیرید:

• تنگی نفس یا مشکل در بلع.
• خونریزی که با فشار بند نمی آید.
• تب و لرز.
• دردی که با مسکن آرام نمی شود.
• تورمی که بعد از روز سوم بجای کمتر شدن، بیشتر شود.
• خروج چرک یا ترشحات بدبو از حفره.
• بی حسی که از بین نمی رود.
• خونریزی از بینی.

شرایط خاص پزشکی

بارداری و دندان عقل

انجام جراحی دندان عقل در بارداری ممکن است اما نیازمند احتیاط است. متخصصان توصیه می کنند جراحی های غیرضروری به بعد از زایمان موکول شود. اما اگر عفونت یا درد شدید باشد، چاره ای جز جراحی نیست.

• زمان طلایی: سه ماهه دوم (هفته ۱۳ تا ۲۶). در این زمان رشد اندام های جنین کامل شده و خطر کمتر است، همچنین مادر هنوز وارد فاز سنگین سه ماهه آخر نشده است.
• اجتناب: سه ماهه اول (خطر برای جنین و داروها) و سه ماهه سوم (دشواری دراز کشیدن طولانی و ریسک زایمان زودرس) زمان های مناسبی نیستند.

اقدامات ایمنی برای مادر و جنین: اگر جراحی در بارداری ضروری باشد، تیم جراحی این احتیاط ها را رعایت می کند:

• استفاده از روپوش سربی (Lead Apron) در طول رادیوگرافی برای محافظت از جنین.
• محدود کردن عکس های رادیوگرافی به حداقل ضروری.
• انتخاب بی حسی، آنتی بیوتیک و مسکن های ایمن برای بارداری (مثل لیدوکائین، آموکسی سیلین، استامینوفن).
• هماهنگی با متخصص زنان برای اطمینان از تطابق با مراقبت های دوران بارداری.

چه زمانی بهتر است تا بعد از زایمان صبر کرد؟

اگر دندان عقل شما فقط ناراحتی خفیف ایجاد می کند و عفونت یا تورم شدید ندارید، بسیاری از متخصصان توصیه می کنند که تا بعد از زایمان صبر کنید. این به شما اجازه می دهد بدون نگرانی درباره جنین، جراحی و بهبودی را تجربه کنید.

سنین بالای ۳۵ سال

با افزایش سن، استخوان فک متراکم تر و انعطاف پذیری آن کمتر می شود. این یعنی جراحی دندان عقل سخت تر و ریسک شکستن استخوان یا عوارض حین عمل کمی بالاتر است. همچنین ترمیم بدن کندتر صورت می گیرد.

انتخاب جراح مناسب دندان عقل

جراح فک و صورت یا دندانپزشک عمومی؟

شما باید به متخصص جراحی فک و صورت مراجعه کنید اگر:

• دندان کاملا نهفته و در عمق استخوان است.
• دندان عقل روی عصب قرار گرفته یا ریشه های کج و پیچیده دارد.
• نیاز به بیهوشی یا آرام بخش وریدی دارید.
• سابقه پزشکی خاص (مثل مشکلات قلبی یا خونی) دارید.

شما می توانید به دندانپزشک عمومی مراجعه کنید اگر:

• دندان کاملا رویش یافته و صاف است.
• کشیدن آن ساده به نظر می رسد و با بی حسی موضعی قابل انجام است.

چک لیست سوالات از پزشک

قبل از جراحی بپرسید:

• چند دندان باید کشیده شود؟
• نوع بیهوشی چیست؟
• درجه سختی عمل چقدر است؟
• ریسک آسیب به دندان کناری یا عصب چقدر است؟
• دوره نقاهت من چند روز است؟

پرسش های متداول (FAQ)

سخن پایانی

نگران نباشید؛ کشیدن یا جراحی دندان عقل یک عمل روتین و امن است که شما را از مشکلات آینده نجات می دهد. معمولا نیازی به ویزیت مجدد ندارید مگر اینکه:

• بخیه غیرجذبی داشته باشید که باید کشیده شود.
• عوارض غیرعادی (درد شدید، خونریزی، بی حسی طولانی) داشته باشید.

در غیر این صورت، با رعایت بهداشت، حفره دندان به مرور پر شده و فراموش خواهید کرد که روزی آنجا دندانی بوده است. همانطور که در مقاله خواندید، جراحی دندان های نهفته نیازمند دقت و مهارت یک متخصص جراحی فک و صورت است تا از آسیب به اعصاب فک جلوگیری شود.

برای مشاوره و درمان توسط دکتر امان اله قاسم زاده، متخصص جراحی دهان، فک و صورت می توانید با ما در ارتباط باشید.